COA, TDS ve SDS: Hangi Peptit Belgelerine İhtiyacınız Var?

Parti kabulü için COA, bileşen ve taşıma incelemesi için TDS, iş yeri ve sevkiyat değerlendirmeleri için SDS veya MSDS kullanın. Bir belge paketi, her dosyanın tanımlanabilir bir ürün adı, revizyonu ve sorumlu tedarikçisi olduğunda en faydalıdır.

SDS bir saflık sertifikası değildir. TDS, gönderilen bir partinin testten geçtiğinin kanıtı değildir. Bir kalite sistemi sertifikası, bitmiş bir formül performans raporu değildir. Satın alma, formülasyon ve kalite ekiplerinize, hangi belgenin her onayı desteklediğini sorun, dosya toplamak yerine inceleme amacı olmadan dosya toplamak yerine.

Amaçsız dosya toplamak yerine belge kaydı kullanın. Her kararı kanıtına atayın: spesifikasyon satın alma gerekliliğini tanımlar, COA partiyi raporlar, TDS teknik yönetimi tanımlar, SDS ise tehlikeleri ve önlemleri iletir. Versiyonlar ve malzeme kodları önemlidir çünkü benzer bir bileşen veya farklı bir taşıyıcı için bir belge farklı bir tedarik ürünü tanımlayabilir.

Tam olarak malzeme veya karışımı, amaçlanan kozmetik uygulamayı ve hedefi verin. Tedarikçiden dosyalar arasında ürün isimlendirmesindeki farkı işaretlemesini iste. Paketin genel bir referans seti mi yoksa siparişle birlikte verilen son partiye özgü dokümantasyon mu olduğunu doğrulayın.

Bir revizyon listesi tutun ve hangi değişikliklerin başka bir teknik incelemeyi tetiklediğini belirleyin. Kompozisyon, işleme talimatları ve analitik kriterler örnekleme ile üretim arasında sessizce kaymamalıdır. Bir belge değiştiğinde, materyalin kendisinin mi değiştiğini yoksa sadece bilginin sunulma şeklinin mi değiştiğini sorun.

İki belge anlaşmazsa, daha uygun olan numarayı seçmeyin. Siparişi açıklamaya koyun, çelişen alanları belirleyin ve tedarikçiden yönetim revizyonunu isteyin. Yazılı kararı alıntı ile birlikte sakla. Mevcut dosya, satın alma kaydındaki yerini değiştiren referansın yerini almalıdır, tarihsel versiyon ise daha önce değerlendirilmiş veya alınan herhangi bir partiye kadar izlenebilir hale gelir.